Nasza pracownia podjęła się zadania stworzenia przestrzeni, która jest nie tylko funkcjonalnym miejscem obsługi klienta, ale przede wszystkim fizyczną manifestacją siły, stabilności i nowoczesnego myślenia. Główną ideą było potraktowanie kluczowego elementu – lady recepcyjnej – nie jako mebla, lecz jako obiektu architektonicznego, który rzeźbi i organizuje całą przestrzeň. Zapraszamy do analizy procesu, w którym architektoniczna odwaga spotkała się z korporacyjną precyzją, tworząc wnętrze o jednoznacznej i bezkompromisowej tożsamości.
Monumentalna lada w tym projekcie jest czymś znacznie więcej niż meblem – to fundament, wokół którego zbudowaliśmy całą narrację przestrzenną. Jej forma, celowo przerysowana i rzeźbiarska, została zaprojektowana jako fasetowany, krystaliczny monolit. Ostre, geometryczne załamania płaszczyzn nadają jej dynamiczny, a zarazem niezwykle stabilny charakter. Ta bryła w sposób fizyczny i symboliczny dzieli przestrzeň, tworząc klarowną hierarchię. Strefa “wewnętrzna”, za ladą, przeznaczona dla personelu, jest wyposażona w wysokie, ergonomiczne fotele biurowe o formalnym charakterze. Strefa “zewnętrzna”, dla gości, to przestrzeň otwarta, wyposażona w lżejsze wizualnie, designerskie fotele o kubełkowej formie, które zapraszają do interakcji. Sama konstrukcja lady, z jej ciemnym, matowym blatem i podstawą z czarnych, pionowych lameli, tworzy solidną bazę, która mocno osadza ten obiekt w przestrzeni.
Kluczowym założeniem materiałowym projektu był kontrast tektoniczny – świadome zderzenie materiałów o skrajnie różnym charakterze. Zdecydowaliśmy się na pozostawienie sufitu w jego pierwotnej, betonowej formie. Surowy beton, z widocznymi śladami szalunku, wprowadza do wnętrza element industrialnej szczerości i autentyczności. Ta chłodna i surowa płaszczyzna stanowi idealne tło dla dwóch pozostałych, kluczowych materiałów. Ściany zostały wykończone rytmicznym układem pionowych, czarnych lameli oraz wielkoformatowych paneli o wyrazistym rysunku drewna. Ciepły, organiczny charakter drewna stanowi bezpośrednią przeciwwagę dla chłodu betonu, podczas gdy graficzna czerń porządkuje kompozycję i nadaje jej głębi. Rolę biżuteryjnego akcentu pełni cienka, mosiężna linia, która biegnie wzdłuż krawędzi lady, oraz mosiężne detale opraw oświetleniowych. To właśnie ten szlachetny detal spaja wszystkie materiały w jedną, spójną i elegancką całość.
Projekt oświetlenia potraktowaliśmy jako szansę na wprowadzenie do statycznej, architektonicznej kompozycji elementu kinetycznego i nieoczywistego. Zrezygnowaliśmy z tradycyjnych opraw na rzecz systemu, który sam w sobie jest instalacją artystyczną. Główne oświetlenie stanowią zawieszone w przestrzeni, liniowe oprawy LED, które przecinają się pod różnymi kątami, tworząc dynamiczne, świetlne konstelacje. Ich pozornie chaotyczny układ jest w rzeczywistości starannie przemyślaną kompozycją, która przełamuje ortogonalny porządek wnętrza i przyciąga wzrok. Te świetlne “promienie” zdają się lewitować w przestrzeni, nadając jej futurystyczny charakter. System ten jest uzupełniony o bardziej techniczne, liniowe oświetlenie natynkowe, zamontowane bezpośrednio na betonowym suficie, które podkreśla jego surową fakturę i zapewnia równomierne doświetlenie całej przestrzeni.