Ten projekt urbanistyczny na nabrzeżu to nasza odpowiedź na wyzwanie, jakim jest przywrócenie miastu i jego mieszkańcom strategicznie położonych, lecz zdegradowanych terenów poprzemysłowych. Podstawowym założeniem koncepcyjnym było odejście od projektowania pojedynczych obiektów na rzecz stworzenia spójnego, zintegrowanego fragmentu miasta. Dwa komplementarne budynki o płynnej geometrii zostały tu użyte jako narzędzia do zdefiniowania nowej, wysokiej jakości przestrzeni publicznej, która tworzy czytelne powiązanie pomiędzy istniejącą tkanką miejską a linią wody.
Kluczowe strategie projektowe zrealizowane w tej koncepcji to:
Płynna forma architektoniczna obu budynków jest fundamentalną decyzją projektową, która kształtuje całe założenie. Zamiast wprowadzać twarde, prostopadłościenne bryły, zdecydowaliśmy się na organiczne, zaokrąglone linie. Taki zabieg ma dwojakie uzasadnienie. Po pierwsze, miękka geometria w naturalny sposób ukierunkowuje ruch pieszy, tworząc łagodne i intuicyjne przejścia wokół budynków i wzdłuż głównej osi. Po drugie, kontrastuje ona z regularną siatką otaczającej zabudowy i industrialnym charakterem portu, nadając miejscu nową, unikalną tożsamość. Dwa budynki, choć odrębne, zostały skomponowane w ścisłej relacji do siebie. Bryła w kształcie litery C formuje wewnętrzny, osłonięty dziedziniec, podczas gdy druga, podłużna bryła, flankuje główny bulwar, zamykając kompozycyjnie jego perspektywę. W ten sposób architektura staje się narzędziem do rzeźbienia przestrzeni otwartej.
Centralna oś urbanistyczna stanowi kręgosłup całego projektu i jest jego najważniejszym elementem kompozycyjnym. Analiza kontekstu wykazała brak czytelnego powiązania funkcjonalnego i wizualnego pomiędzy miastem a nabrzeżem. Nasz projekt wprowadza tę brakującą strukturę w postaci szerokiego, obsadzonego zielenią bulwaru pieszego. Oś ta nie tylko porządkuje przestrzeň, ale także pełni kluczową rolę społeczną – staje się głównym miejscem spotkań, spacerów i aktywności, nowym “salonem miejskim”. Budynki zostały celowo odsunięte od siebie, aby nadać tej przestrzeni odpowiednią skalę i rangę. To świadoma strategia urbanistyczna, w której priorytetem nie jest maksymalizacja powierzchni zabudowy, lecz stworzenie atrakcyjnej i dostępnej dla wszystkich przestrzeni publicznej, która będzie stanowić o wartości i powodzeniu całej inwestycji.
Projekt elewacji oraz wewnętrzny układ funkcjonalny zostały podyktowane dążeniem do stworzenia optymalnego środowiska pracy. Zastosowanie na wszystkich kondygnacjach w pełni transparentnej fasady kurtynowej ma jednoznaczny cel: zapewnienie maksymalnego dostępu do naturalnego światła i umożliwienie pracownikom stałego kontaktu wizualnego z otoczeniem – dynamicznym życiem bulwaru oraz uspokajającym widokiem na wodę. Taka otwartość i ekspozycja na otoczenie to dziś jeden z kluczowych parametrów definiujących wysoką jakość przestrzeni biurowej. Dodatkowo, w budynku o formie litery C zaprojektowano wewnętrzny, otwarty dziedziniec. Stanowi on chronioną przed wiatrem, wyciszoną strefę zieleni dostępną dla użytkowników obiektu. Pozwala również na doświetlenie wewnętrznych traktów biurowych i stworzenie powierzchni z podwójną ekspozycją (na zewnątrz i do wewnątrz), co znacząco podnosi komfort i elastyczność aranżacji przestrzeni pracy.
BiA